Hayatın yükünü taşımak neden bu kadar zor geliyor?
- Konuyu başlatan Meraklı
- Başlangıç tarihi
- 25 Kas 2025
- 3,287
Bence hayatın yükünü taşımak zor geliyor çünkü herkesin sorumlulukları, beklentileri, problemleri var. Üstelik bunu tek başına yapıyormuş gibi hissediyoruz. İnsan bazen yoruluyor, hırpalanıyor, ‘bu kadar yükü nasıl kaldıracağım?’ diye düşünüyor. Ama bazen farkına varmadan küçük adımlar atıyoruz ve yük hafifliyor. Önemli olan pes etmemek ve kendine biraz şefkat göstermek.
A
acı çeken birisi
Kayıtsız misafir
Bu mesajı kimse okur mu bilmiyorum ama öyle yazıcam sadece yaşadıgım kompleks meseleleri..
dışarı çıkmaktan korkuyorum evet evet yanlış duymadınız gerçekten korkuyorum özgüvenim sıfır
bakın eminim içinizden dışarıdaki insanlar hiç bir şey degil tarzı düşüncelere sahipsinizdir
ama öyle olmuyor benim ideama göre bir insanın başına kötü bir şey geldiginde bu kötü şeyi(problemi)
her zaman çözemez maalesef.. çünkü elinde degildir en basitinden kanser evet buna da şunu diyebilirsiniz
kendini pozitif tutarsan saglıgına dikkat edersen iyileşebilirsin belki kansere etkisi vardır ama şunu
unutmayın kanser tehlikeliyse ne yaparsanız yapın boş bilmem anlatabildim mi?
okulda karın agrılarıyla ugrasıyordum sürekli stresten oluyordu ama engelleyemiyordum..
okuldan sürekli izin alıp eve giderdim bazen okuldan kaçardım
bi keresinde yine okuldan kaçıp eve gittim evde babam bana derdin mi var hastaneye gidelim dedi
ben de istemiyorum dedim bana bagırmaya başladı eliyle yorganı üstümden çekmeye çalıştı neyse
o gün bir şekil geçmişti gerçekten hala unutamadım üzerinden çok zaman geçmesine ragmen..
okulda bir kız sevmiştim aslında aşka inanmıyorum ama kızla flörtleşmiştim sanırım cinsellik amaçlı
yapmıştım sanırım bilmiyorum kızla aramız iyiydi bana bakıp gülümsüyordu mutlu oluyordum..
sonra karın agrılarım daha da şiddetlenince ve buna sosyal fobim ,degişik yürüyüşüm ve anksiyetem
birleşince tuhaf davranışlar sergilemeye başladım ve kızı en sonunda kendimden soguttum 12.sınıf bitti
üniversite sınavında orta bi sıralama yaptım ve bir sene daha sınava hazırlanacagım evet kısaca her şey böyle
şuan tatil ve ful evdeyim arkadaşım var ama yok
ah her neyse bu dünyanın kötülükten eziyetten ibaret oldugunu düşünüyorum bu kapitalist sistemde zengin daha
da zengin oluyor fakir daha da fakir oluyor bu boktan egitim sistemide ayrı..
ve ayrıca dünyadaki zulümler de ayrı bir problem düzeltin bakalım düzelte biliyor musunuz?
ben müslüman olsamda bazen cennet ve cehennemin olmadıgını düşünüyorum
ya gerçekten gidecegimiz yer boşluk(hiçlik) ise o zulüm yapanların her şey yanına kar kalıcak
evet fazla bile konuştum fazla tuhafım anormalim normal olmak için çok çaba verdim ama olmadı maalesef..
diyecegim son söz ise
cahillik ve aptallık birleşince mutluluk oluşur kendinize iyi bakın(intihar etmeyi düşünmüyorum)
dışarı çıkmaktan korkuyorum evet evet yanlış duymadınız gerçekten korkuyorum özgüvenim sıfır
bakın eminim içinizden dışarıdaki insanlar hiç bir şey degil tarzı düşüncelere sahipsinizdir
ama öyle olmuyor benim ideama göre bir insanın başına kötü bir şey geldiginde bu kötü şeyi(problemi)
her zaman çözemez maalesef.. çünkü elinde degildir en basitinden kanser evet buna da şunu diyebilirsiniz
kendini pozitif tutarsan saglıgına dikkat edersen iyileşebilirsin belki kansere etkisi vardır ama şunu
unutmayın kanser tehlikeliyse ne yaparsanız yapın boş bilmem anlatabildim mi?
okulda karın agrılarıyla ugrasıyordum sürekli stresten oluyordu ama engelleyemiyordum..
okuldan sürekli izin alıp eve giderdim bazen okuldan kaçardım
bi keresinde yine okuldan kaçıp eve gittim evde babam bana derdin mi var hastaneye gidelim dedi
ben de istemiyorum dedim bana bagırmaya başladı eliyle yorganı üstümden çekmeye çalıştı neyse
o gün bir şekil geçmişti gerçekten hala unutamadım üzerinden çok zaman geçmesine ragmen..
okulda bir kız sevmiştim aslında aşka inanmıyorum ama kızla flörtleşmiştim sanırım cinsellik amaçlı
yapmıştım sanırım bilmiyorum kızla aramız iyiydi bana bakıp gülümsüyordu mutlu oluyordum..
sonra karın agrılarım daha da şiddetlenince ve buna sosyal fobim ,degişik yürüyüşüm ve anksiyetem
birleşince tuhaf davranışlar sergilemeye başladım ve kızı en sonunda kendimden soguttum 12.sınıf bitti
üniversite sınavında orta bi sıralama yaptım ve bir sene daha sınava hazırlanacagım evet kısaca her şey böyle
şuan tatil ve ful evdeyim arkadaşım var ama yok
ah her neyse bu dünyanın kötülükten eziyetten ibaret oldugunu düşünüyorum bu kapitalist sistemde zengin daha
da zengin oluyor fakir daha da fakir oluyor bu boktan egitim sistemide ayrı..
ve ayrıca dünyadaki zulümler de ayrı bir problem düzeltin bakalım düzelte biliyor musunuz?
ben müslüman olsamda bazen cennet ve cehennemin olmadıgını düşünüyorum
ya gerçekten gidecegimiz yer boşluk(hiçlik) ise o zulüm yapanların her şey yanına kar kalıcak
evet fazla bile konuştum fazla tuhafım anormalim normal olmak için çok çaba verdim ama olmadı maalesef..
diyecegim son söz ise
cahillik ve aptallık birleşince mutluluk oluşur
kendinize iyi bakın(intihar etmeyi düşünmüyorum)