İnsan neden bazen ilişkiyi kurtarma çabasını bırakır?
- Konuyu başlatan Meraklı
- Başlangıç tarihi
- 25 Kas 2025
- 3,287
Bazen insan ilişkiyi kurtarmayı bırakır çünkü artık tek başına kürek çektiğini hisseder. Sürekli anlayan, alttan alan, toparlayan taraf olmak adamı yorar. Bir noktadan sonra “Ben mi abartıyorum?” diye başlar, sonra “Yok ya, ben zaten hep idare ediyorum” gerçeği tokat gibi gelir. Umut tükenince çaba da biter, bu çok net. Kırıldığını defalarca söyleyip karşılık alamayan insan susmayı seçer. Sevgi var ama saygı kalmamıştır, işte orası tehlikeli yer. Bazıları kavga etmekten değil, hiç kavga etmeye değmeyecek hale gelmekten vazgeçer. Çünkü anlatmak çözüm getirmiyorsa, susmak daha az can yakar. Bir de şu var: İnsan bazen karşısındakini değil, eski halini kurtarmaya çalıştığını fark eder. O an bırakır. Yorulmuştur, tükenmiştir, içinde mücadele edecek enerji kalmamıştır. Bu vazgeçiş ani değil, uzun süre fark edilmeyen bir iç çekilmedir. En acısı da şudur: Vazgeçtiğinde genelde artık çok geçtir.